جمعه 20 دی 1392 - 14:46

کشتار حیوانات را متوقف کنید + تصاویر دردناک

معنی ندارد که فردی که مثلاً پزشک ، تاجر ، مغازه دار ، روزنامه نگار ، مهندس و … است ، تفنگ شکاری داشته باشد و بعد هم پروانه ای بگیرد و در کوه و دشت و جنگل راه بیفتد و حیوانات را بکُشد ؛ کشتن حیوانات “تفریح” نیست، توحش است و یک تکه کاغذ که روی آن “پروانه شکار” نوشته شده باشد چیزی از زشتی و قباحت اش کم نمی کند.
به گزارش بویرنیوز ، جعفر محمدی در عصر ایران نوشت – محیط زیست ایران ، برغم گستردگی اش ، بسیار فقیر و شکننده شده است و در این میان، حیواناتی که در ایران زندگی می کنند، حال و روزی بهتر از گیاهان در معرض انقراض یا دریاچه ارومیه و زاینده رود و … ندارند.

شکار و صید بی رویه – اعم از قانونی و غیر قانونی – زمین ، آسمان و آب های ایران را برای حیوانات بسیار ناامن کرده است به گونه ای که گوزن زرد ایرانی، خرس سیاه، پلنگ ایرانی، یوزپلنگ، گربه شنی، شاهین، عقاب شاهی، هوبره، کبک دری، شاه روباه، درنای سیبری، پلیکان پاخاکستری ، دلفین ، نهنگ ، کروکودیل ایران و … در معرض خطر انقراض هستند. پیش از اینان ، گونه های دیگری مانند شیر ایرانی و ببر مازندران به دست شکارچیان به طور کامل از بین رفته اند و نسل شان منقرض شده است.


ببر مازندران – نسلی که منقرض شد!

با این پیشینه ، دور از انتظار نیست که چند سال بعد ، از خرس سیاه و پلنگ ایرانی و شاهین و دلفین و … تنها عکس ها و فیلم هایی باقی بماند تا نسل های آینده بدانند که اجدادشان چه انسان های نادان و بی مسؤولیتی بودند که خود زیستند ولی حیات موجودات دیگر را به باد فنا دادند.

اخیراً معاون سازمان حفاظت محیط زیست اعلام کرده است که دستکم 70 هزار تفنگ شکاری در دست مردم قرار دارد. وی البته گفته که آمار دقیقی وجود ندارد و برخی این رقم را حتی تا 2 میلیون قبضه سلاح نیز ذکر کرده اند که به نظر ،رقم اخیر مبالغه آمیز است.


بعضی اوقات شکارچیان برای راحتی حمل و نقل شکارها ، در همان محیط طبیعت حیوانات را سلاخی می کنند

با این حال ، حتی اگر کف را در نظر بگیریم و عدد 70 هزار تفنگ شکاری را درست بدانیم ، باید بگوییم که همین رقم نیز بسیار فاجعه بار است و نشان می دهد از هر هزار ایرانی ، به طور متوسط یک نفر تفنگ شکاری دارد!

در کشوری که گونه های جانوری آن ، بعضاً از چند ده و چند صد رأس و قلاده تجاوز نمی کند ، وجود دهها هزار تفنگ شکاری و به تبع آن ، میلیون ها گلوله ، هرگز نمی تواند وضعیت معقولی باشد. به عنوان مثال ، هم اکنون تنها حدود 500 قلاده پلنگ ایرانی باقی مانده است که روز به روز هم از تعداشان کم می شود.

در واقع ، حیات وحش اندک شمار ایران ، در لحظه به لحظه از 24 ساعت ، در تیر رس تفنگ های شکاری است تا چه زمانی اراده شکارچیان ، به شلیک تعلق گیرد ؛ شلیکی که می تواند آخرین موجود از یک گونه را برای همیشه به تاریخ ببرد همان طور که آخرین ببر مازندران در سال 1338 در جنگل گلستان توسط یک شکارچی محلی کشته شد و اکنون از این حیوان – که بدان شیر سرخ نیز می گفتند – تنها چند عکس و چند پوست بر جای مانده است و دیگر هیچ!


شکار حیوان باردار ، فاجعه ای مضاعف

گفته می شود توافقاتی بین سازمان حفاظت محیط زیست و وزارت دفاع صورت گرفته است تا از این پس تفنگ شکاری در کشور تولید نشود. اگر چنین باشد می توان گفت یک گام به جلو رفته ایم اما این کافی نیست و باید چند اقدام دیگر نیز صورت بگیرد تا محیط زیست جانوری ایران مصون از خطر بماند و یا آسیب کمتری بدان وارد شود:

1 – فروش تفنگ شکاری جدید و صدور مجوز حمل سلاح شکاری به هر نحو ، ممنوع شود. دلیلی ندارد در کشوری که حیات وحش آن در معرض خطر است ، فروشگاه هایی برای فروختن سلاح شکاری وجود داشته باشند و افراد به راحتی تفنگ بخرند و مجوز بگیرند و به جان حیوانات بیفتند.


کشتار پرندگان رواج بیشتری دارد

فراموش نکنیم که شکار در اقتصاد ایران ، جایگاهی ندارد و این گونه نیست که اگر شکار حذف شود، عده کثیری از مردم بیکار شوند و از نان خوردن بیفتند. برای موارد استثنایی (شامل برخی موارد و مناطق و اشخاص خاص) می توان به طور محدود مجوزهای خاص و تحت کنترل صادر کرد و چون محدود هستند می توان به راحتی نظارت کرد.
معنی ندارد که فردی که مثلاً پزشک ، تاجر ، مغازه دار ، روزنامه نگار ، مهندس و … است ، تفنگ شکاری داشته باشد و بعد هم پروانه ای بگیرد و در کوه و دشت و جنگل راه بیفتد و حیوانات را بکُشد ؛ کشتن حیوانات “تفریح” نیست، توحش است و یک تکه کاغذ که روی آن “پروانه شکار” نوشته شده باشد چیزی از زشتی و قباحت اش کم نمی کند.


شکارچیان به گونه های نادر هم رحم نمی کنند

2 – چند سال پیش ، طرح سراسری جمع آوری سلاح های جنگی در کشور اجرا شد و با تعیین ضرب الأجلی از مردم خواسته شد سلاح های جنگی که به هر نحو در اختیار دارند را تحویل دهند.
اینک نیز می توان طرح مشابهی را – البته با اختصاصات مرتبط با سلاح های شکاری – در خصوص تفنگ های شکاری اجرا کرد. البته از آنجا که دارندگان سلاح، برای تهیه آن به طور قانونی پول پرداخت کرده اند، باید حقوق مادی شان را پرداخت کرد.
روش هایی مانند عدم تزریق گلوله های شکاری به بازار برای بی استفاده کردن سلاح ها نیز می تواند مورد بررسی قرار گیرد.
البته همان طور که در بند نخست گذشت، برای موارد خاص باید تمهیدات کارشناسی اندیشید که این امر مستلزم بررسی های بیشتر است.

3 – قوانین حمایت از محیط زیست باید بازنگری و مجازات های مرتکبان جرائم زیست محیطی تشدید شود. هم اکنون قوانین بسیار سهل گیرانه ای در این خصوص وجود دارد که به عنوان مثال می توان به مجازات 10 هزار تا 100 هزار تومانی صید جانوران وحشی، بدون پروانه شکار اشاره کرد!


دو خرس که به طرز فجیعی کشته شده اند
این مجازات در خصوص گونه های در معرض انقراض ، حداکثر دو میلیون تومان است! جالب این که مجازات زندان برای شکارچیان غیرمجاز ، با قید “یا” آمده است و دادگاه می تواند به جای زندان ، حکم به همین مبالغ اندک بدهد که نوعاً هم همین می شود.

در علم جرم شناسی ، تناسب جرم و مجازات ، مورد توجه ویژه است و در آن ، گفته می شود که بسیاری از مجرمین ، قبل از انجام جرم درباره عاقبت کارشان ، “سبک – سنگین” می کنند. لذا اگر مجازات خفیف باشد ، به انجام جرم راغب تر می شوند.

4 – کشور وسیع ایران با این همه زیستگاه طبیعی حیات وحش و آن همه تفنگ شکاری ، محل مناسبی برای شکارچیان است و تعداد محیط بانان نیز به اندازه ای نیست که بتوانند همه این محیط پهناور را کنترل کنند. به کار گیری محیط بانان جدید و نیز ایجاد مکانیزم هایی برای درگیر کردن نظام مند افراد بومی برای حفاظت از محیط زیست و نیز تقویت حمایت های قانونی از محیط بانان ، اقداماتی است که می تواند به حفظ محیط زیست کمک شایانی کند.

5 – کار مهمی که به شدت مغفول مانده ، فرهنگ سازی است. اگر هر کدام از ما، به دوران عمرمان – هر چند سال که هست – رجوع کنیم ، رد پایی از فرهنگ سازی سیستماتیک و منظم در خصوص حفظ محیط زیست نخواهیم دید و یا اگر باشد ، کم رنگ ، گذرا و موردی بوده است ؛ نه در کتاب های درسی این موضوع دغدغه دانش آموزان و دانشجویان می شود ، نه در صدا و سیما کار جدی در این خصوص انجام می شود، نه سینما به این موضوع می پردازد و نه ما رسانه ها به وظیفه خود در این باره عمل می کنیم.

 


جنایت علیه محیط زیست همچنان ادامه دارد…

تردیدی نیست که رفتارهای ما ، از آموخته ها و محیط فرهنگی مان نشأت می گیرند و وقتی در این باره آموزش لازم داده نشده و شکار به عنوان یک پدیده زشت ، غیرانسانی، غیر اخلاقی و غیر دینی جا نیفتاده است سلاح ها را به سمت حیوانات نشانه رفتن ، امری دور از ذهن نیست.
فراموش نکنیم که برای عملی کردن این تمهیدات و هر تدبیر دیگر ، زمان با ما همراه نیست و هر چقدر در این باره دیر جنیده شود ، گونه های بیشتری از حیوانات منقرض می شوند و چیزی جز حسرت و نفرین آیندگان برای ما نخواهد ماند.

نظرسنجی
فعلا نظرسنجی در جریان نیست
لینک کوتاه : https://boyernews.com/?p=85376
به اشتراک بگذارید:
نظرات کاربران :
  1. مرضیه گفت:

    خدالعنتشون کنه.نکبت ببره هرچی آدم نافهمه.واقعاناراحت کنندس.

    • دنا دوست گفت:

      خدا بکشه شون اگر انسان بودن اینکارها رو نمی کردن. فقط یه لحظه خودشونو بزارن بجای این حیوانات اونوقت اونها هم تکفیری هند جگر خوار چیزی کم ندارن.

      • 10سال جلوتر گفت:

        وقتی تو مجالسمون تنها افتخارمون تعریف اینهاست وقتی تو عروسی هامون برقی ها عزا به پا میکنن وقتی سیمامون بازی های محلی وحشیانه ی قرون وسطایی رو افتخارر میدونن ………………………………..

        • عوام گفت:

          وقتي تو مجامع جهان انسانها رو راحت سر ميبرن نبايد انتظار داشت حيوونا در امان باشن

  2. منتقد گفت:

    خدا نابودتون کنه.

  3. فرهنگی گفت:

    اوج بی رجمی و قساوت قلب و بی فرهنگی
    ا

    لا ای مرد تیر انداز ای صیاد صید افکن به خون رنگین مکن بال کبوتر های زیبا را که این سیمین تنان اسمانی جوجه ای دارند الا ای مرد تیر اندار ای صیاد صید افکن در آن هنگام که می گیری هدف حیوان صحرا را به چشمانش نگاهی کن ببین در برق چشمش التماسش را که درآن حالت درماندگی گوید الا ای مرد تیراندارز مرنجان نیمه جانم را پر و بالم بکن اما مسوزان استخوانم را

    • امین گفت:

      ضمن تقدیر از نویسنده مقاله که به درستی موضع را بیان کرده .یکی از علتهای قطع نسل شدن حیوانات وجود مجوزهای است دردست افراد بی رحم که با سلاخی کردن حیوانات دارند نسل آنها از بین می برند ،در هر کجای استان سرکی بزنیم می بینیم که افراد با اسلحه شکاری ومجوز موجوددارند از این منطقه به منطه دیگر می روند برای شکار “بز کوهی،تهی،کبک وجانوران کمیاب دیگر “که آنها در معرض نابودی هستند.در اجتماع شکارچیان باروبند را برای اقلید وکوهای خامی ووهم اکنون گچساران برای نابودی نقشه می کشند ارگانهای مسئول ومتولی”محیط زیست “رسیدگی کنندگرچه محیط بانان نیز در معرض مشکلات فراوانی هستند حداقل این است که مجوزها لغوشوند.

  4. سید گفت:

    بعضی از این انسانها از این حیوانها هم حیوان تر هستن

  5. عبداله گفت:

    بسم الله رحمن الرحیم
    به خدا دروغ میگیم این شکارهای بی حساب و کتاب نه انسانیت است نه مسلمانی است
    هر آدمی قند خون و چربی خون گرفته میگه میرم کوه پیاده روی تفنگ هم با خودش میبره بابا دست از این کارا بردارید و حیات وحش را به تاریخ گره نزنید چند سال دیگه بچه های ما فقط اسم این حیوانات را خواهند شنید دولت هم نظارت کند و هم برخورد قاطع.برید پارک اصلا کوه برید اما بدون تفنگ البته دوستان محیط زیست هم مسامحه نکنند.

  6. ه مرادی شیبانی گفت:

    خدا اینجا رحم کرد که اکثر این شکارچیان دارای قدرت سیاسی نیسن،چون همین بلاها رو سر آدما میاوردن.واقعا تصاویر تکان دهنده ایست.امیدوارم به سزای اعمالشان برسن و جلوی این جنایت هایشان گرفته شود

  7. امید گفت:

    واقعاً خدا نابودتون کنه که اینجوری افتادین به جون حیات وحش

  8. حمید گفت:

    واقعا دور از فرهنگ انسانیه

  9. سلام گفت:

    خدا به راه خیرهدایتشون کنه

  10. ناشناس گفت:

    lما عادت داريم از توحش به نام شجاعت نام ببريم وبااين حرف خودمان راتوجيح كنيم

  11. ناشناس گفت:

    بعضی ها افتخار می کنند به اینکه حیوانی را شکار کنند که این خود ظلم بر طبیعت است

  12. یه دختر موفرفری گفت:

    اخه بی رحمی تاچغدر!!!!وای جیگرم اتیش گرفت!!این زبون بسته ها……….چیزی نمیتونم بگم به جزاینکه متهسفم که تو همچین جامعه ی بی رحمی زندگی میکنیم.خدالعنتشون کنه……..اه این بی گناه ها همیشه پشتشونه وهمین روزاست که عزیزاشونو ازدست میدن بازم هزالعنت به تمامی جلادان حیوانات!!!

دیدگاه شما